وجهودان وترسايان ، هرگز از تو خشنود نمىشوند ، تا آن كه طبق دعوت وهدايتشان ، از آيين آنها پيروى كنى . بگو : هدايت واقعي - يعنى هدايتي كه انسان را به مطلوب اتمّ واصلح برساند - همان هدايت خداوند است ، كه به سوى اسلام هدايت نموده [ است ] .
واگر از هواهاى نفساني آنها پيروى كنى ، پس از علم ودانشى كه تو را به حقيقت اسلام وحقّانيّت آن آمده ، هرگز براي تو از جانب خدا سرپرست ودوستى ونه ناصر وياورى در دنيا وآخرت نخواهد بود .
[ تفسير آيهء 121 - 122 ]
الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ . [ 121 ]
« يَتْلونَه » ممكن است خبر « الذين » باشد ؛ ويا حاصل باشد وجزء « أولئك باشد » وضمير « بِه » در دو مورد ، راجع است به كتاب مذكور ، يا به قرآن به قرينهء خارجيّه .
معناى آية : كساني كه به آنها كتاب آسمانى دادهايم - از يهود ونصارا - وآن را به نحو شايستهء تلاوتش مىخوانند ( يعنى با تأمّل در معاني وعمل به محتوا ) آنهايند كه حقيقتاً به آن كتاب ، ايمان مىآورند . يا آنهايند كه به قرآن ، ايمان مىآورند . زيرا در آن كتابها از قرآن وآورندهء آن ، به صراحت ، سخن رفته [ است ] . ومعناى ديگر آية [ آن كه ] : هر ملّتِ صاحب كتابي كه كتابش را به نحو شايسته مىخواند ، أو است كه مؤمن به آن كتاب است ؛ وكساني كه به كتاب خود يا به قرآن ، كافر شوند ، آنهايند كه زيانكارند .
يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ . [ 122 ]
اى فرزندان إسرائيل ! نعمتهاى مرا كه بر شما ارزانى داشتهام - واين كه شما را بر جهانيانِ عصر خودتان ، برترى دادهام - به ياد آوريد .
اين آية ، تكرار آيهء چهلم است ، به آن جا مراجعه شود .