زشت و گناه پرهيز كنند و هر كس به جزاى اعمال خود برسد .
( آيهء 33 و 34 ) ( يمَعْشَرَ الْجِنّ وَ الْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُواْ مِنْ أَقْطَارِ السَّموَ تِ وَ الْأَرْضِ فَانفُذُواْ لَاتَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطنٍ * فَبِأَىّ ءَالَآءِ رَبّكُمَا تُكَذّبَانِ )
لغت :
معشر يعنى گروه . تنفذوا فعل مضارع كه به خاطر « أن ناصبه » نون آخر آن افتاده ، مصدر آن « نفوذ » و در اين جا به معنى عبور و گذشتن است .
تفسير :
در روز قيامت خطاب شود كه اى گروه جن و انس ، اگر توانستيد از كرانههاى آسمانها و زمين به بيرون بگذريد تا از كيفر و جزاى اعمالتان فرار كنيد پس بگذريد امّا نخواهيد گذشت مگر با قدرتى فوق العاده كه آن را نداريد پس از عذاب من نتوانيد گريخت .
پس اى گروه انس و جن ، كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب و انكار مىكنيد ؟ !
( آيهء 35 و 36 ) ( يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مّن نَّارٍ وَ نُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ * فَبِأَىّ ءَالَآءِ رَبّكُمَا تُكَذّبَانِ )
لغت :
شواظ يعنى شعله و زبانهء آتش ، و نحاس به معنى مس گداخته و آب شده ، و نيز به معنى دود هم آمده است .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 70
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٧٠