ذات صاحب كبريا و عظمت و برترى و داراى جود و جمال و رحمت پروردگارت باقى مىماند .
برخى از مفسّران گفتهاند : اين كه از ذات پروردگار به وجه تعبير شده به خاطر اين است كه جميع ممكنات توجّه به ذات او دارند .
و در اين باره مطالب ديگرى نيز در روايات و تفاسير آمده است .
و اسود بن سعيد گويد : خدمت حضرت باقر عليه السلام بودم ، حضرت ابتداءً بدون آن كه كسى از او سؤال نمايد فرمود :
نَحنُ حُجَّةُ اللَّه ، و نحن بابُ اللَّه ، و نحن لسانُ اللَّه ، و نحن وجهُ اللَّه ، و نحن عينُ اللَّه فى خَلقِه ، و نحن وُلاةُ أمرِ اللَّهِ فى عِبادِهِ :
ماييم حجّت خدا ، و ماييم باب رحمت خدا ، و ماييم لسان فرمان خدا ، و ماييم وجه صفات خدا ، و ماييم چشم بصيرت خدا در خلقش ، و ماييم ولات امر خدا در ميان بندگان او . « 1 » فَبِأَىّ . . . : پس اى گروه انس و جن ، كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب و انكار مىكنيد ؟ !
اگر فنا در آيهء شريفه به معنى مرگ باشد ، آن هم از نعمتهاى بزرگ الهى است ؛ زيرا براى مؤمنان و متّقيان دريچهاى است به بهشت و نعمتهاى فراوان آن .
[ برنامهء روزانهء خداوند ]
( آيهء 29 و 30 ) ( يَسَلُهُ مَن فِى السَّموَ تِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍ * فَبِأَىّ ءَالَآءِ رَبّكُمَا تُكَذّبَانِ )
تفسير :
هر كه درآسمانها و زمين است به زبان قال و حال نيازهاى خود را از او درخواست مىكند ؛ زيرا تمامى اهل آسمانها و زمين به او محتاجاند و او طبق حكمت و مصلحت ، خواستههاشان را اجابت مىكند .
كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍ : و او هر روز و هر زمان در كارى است .
هامش
( 1 ) . بصائر الدرجات ، ص 61 .