پس اى گروه انس و جن ، كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را ( كه اخبار نمود از گرفتن و به خوارى و زارى به جهنّم افكندن تا از كفر و عصيان بپرهيزيد ) تكذيب و انكار مىكنيد ؟ !
هذِهِ جَهَنَّمُ . . . : و به آنها به عنوان سرزنش گفته مىشود : اين همان جهنمى است كه مجرمان از روى عناد آن را تكذيب و انكار مىكردند .
آنها ( كافران و مجرمان ) در ميان آن آتش و آب جوشان از شدّت عطش و دهشت پيوسته دور مىزنند .
پس اى گروه انس و جن ، كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را ( كه تنبيه فرمود شما را از عذاب اهل جهنّم تا از كفر و شرك و مخالفت بپرهيزيد ) تكذيب و انكار مىكنيد ؟ !
علماى علم كلام فرمودهاند : لطف بر خداى تعالى واجب است . مراد از لطف آن است كه آنچه نزديك گرداند بنده را به سوى طاعت و دور گرداند از معصيت كه به حد اجبار و الجاء نرسد ، خداوند نسبت به بندگان انجام مىدهد ؛ بنابراين آيات مذكوره كه در شأن جهنميان وارد شده و باعث تأمّل و تدبّر بندگان مىشود و آنها را از كفر و عصيان دور مىكند و موجب قرب ايشان به خدا مىشود لطف است ، لذا رديف نعمتها به شمار مىآيد .
[ پاداش ترس از پروردگار ]
( آيهء 46 و 47 ) ( وَ لِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبّهِ جَنَّتَانِ * فَبِأَىّ ءَالَآءِ رَبّكُمَا تُكَذّبَانِ )
تفسير :
و براى كسى كه از تسلط و احاطهء پروردگارش بترسد و چون خدا را حاضر و شاهد مىبيند گناه نكند يا از قيام در حضور پروردگارش بترسد از اين رو گناه نكند ، دو بهشت است .
حضرت صادق عليه السلام فرمود :