لغت :
مفاز مصدر ميمى و به معنى رستگار شدن است . كواعب يعنى دختران نارپستان .
أتراب جمع « تِرب » به معنى هم سن و سال . دِهاق مصدر به معنى اسم مفعول يعنى « پرشده و مالامال » .
[ رستگارى متقين ]
تفسير :
بعد از وعيد مشركان و طاغيان ، وعدهء متّقيان را بيان فرمايد :
همانا براى پرهيزكاران از شرك و معاصى ، رستگارى و كاميابى و جايگاه نجات است .
باغهاى حصار كشيده و درختان انگور است .
و دخترانى نارپستان و هم سن و سال و هم شكل در خلقت و صورت .
و جامهايى سرشار از شرابها و شربتهاى گوناگون يا پى در پى .
در آن جا يعنى در بهشت هرگز سخن لغو و بيهودهاى و دروغى نمىشنوند .
قتاده از حسن روايت كند كه او گفت : من از ابن عبّاس شنيدم كه گفت : مراد از لِلْمُتَّقِينَ كه در سورهء عمّ است ، عليّ بن ابى طالب عليه السلام است . پس ابن عباس سوگند ياد نمود كه :
وَاللَّهِ هُوَ سَيِّدُ مَنْ اتَّقى وَخَافه
: به خدا قسم كه على بن ابى طالب آقا و سرور همهء متّقيان و خائفان است . « 1 » آرى على عليه السلام امام متّقيان است .
( آيهء 36 و 37 ) ( جَزَآءً مّن رَّبّكَ عَطَآءً حِسَابًا رَّبّ السَّموَ تِ وَالْأَرْضِ وَ مَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمنِ لَايَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا )
هامش
( 1 ) . تفسير منهج الصادقين ، ج 10 ، ص 133 .