( آيهء 26 - 30 ) ( جَزَآءً وِفَاقًا * إِنَّهُمْ كَانُواْ لَايَرْجُونَ حِسَابًا * وَ كَذَّبُواْ بَايتِنَا كِذَّابًا * وَ كُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنهُ كِتبًا * فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا )
تفسير :
كيفرى است موافق عقايد و اخلاق و اعمال آنها .
زيرا آنها ( يا همانا آنها ) هيچ اميدى به وقوع روز حساب نداشتند و گمان نمىبردند كه ايشان را حسابى باشد .
و آيات و نشانههاى ما را مصرّانه تكذيب مىكردند .
مراد آياتى است كه انبيا به ايشان نمودند ، يا آيات قرآن يا حجج الهى .
در كتاب كافى از حضرت باقر عليه السلام در تفسير آيهء 42 سورهء قمر روايت شده است كه تمام ائمه آيات خدا مىباشند . « 1 » و ما به شمارهء همه چيز احاطه يافته و آن را در كتاب لوح محفوظ قرار داده و هر عملى از آنها را در صحيفهء اعمالشان ثبت كرديم .
چون در دنيا ما را تكذيب كردند و روز حساب و جزا را باور نداشتند . ما در آخرت به ايشان خواهيم گفت ، يعنى ملائكه به امر ما به آنها گويند : پس بچشيد عذاب جهنّم را كه هرگز براى شما جز عذاب نخواهيم افزود .
در خبر است كه : اين آيه سختترين آيات قرآن بر جهنّميان است .
( آيهء 31 - 35 ) ( إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا حَدَآلِقَ وَ أَعْنبًا وَ كَوَاعِبَ أَتْرَابًا وَ كَأْسًا دِهَاقًا * لَّايَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَ لَاكِذَّ بًا )
هامش
( 1 ) . اصول كافى ج 1 ، ص 207 .