لغت :
ثجّاج يعنى جارى به شدّت و فراوانى .
[ حوادث قيامت و دوزخ ]
تفسير :
و از بادهاى فشارآورنده به ابر ، و ابرهاى متراكم و در هم فشرده ، آب ريزان فراوانى به صورت باران و برف و تگرگ فرود آورديم .
تا به وسيلهء آن دانهها و حبوبات و گياهان را از خاك بيرون آوريم .
و باغهايى با درختانى انبوه و در هم پيچيده و بسيار به هم نزديك .
بيان اين نعمتها براى آن است كه مردم سپاسدارى نموده و به شكرگزارى و حقشناسى منعم حقيقى اقدام نمايند و از كفران و ناسپاسى و نافرمانى او بپرهيزند و به نبوّت و حقانيت قرآن و قيامت اقرار نموده تا سعادت دنيا و آخرت را دريابند .
( آيهء 17 ) ( إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقتًا )
تفسير :
به يقين روز داورى ميان جهانيان و جدايى حق از باطل و نيكان از بدان در علم ازلى الهى و بر طبق نوشتهء لوح محفوظ ، وعدهگاه است . يعنى وعدهگاه معارفهء همگانى ، رسيدگى به همهء امور ، تعيين حسنات و سيئات و دادن كيفرها و پاداشها .
( آيهء 18 - 20 ) ( يَوْمَ يُنفَخُ فِى الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا * وَ فُتِحَتِ السَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَ بًا * وَ سُيّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا )