را رد نفرمايد . « 1 » و هرگاه ارواح و ملائكه كه اشرف خلايقاند و اقرب به خداى متعال هستند ، قادر نباشند كه در محضر الهى سخن گويند مگر آن كه او اذن فرمايد و به گفتار صواب متكلّم شوند كه آن شفاعت در حق كسى است كه رضاى خدا به آن تعلق گرفته باشد . پس غير ايشان چگونه بر اين قادر توانند بود ؟
( آيهء 39 ) ( ذَ لِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَآءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبّهِى مَابًا )
لغت :
مآب مصدر ميمى به معنى بازگشتن .
تفسير :
آن روز روز حق است ، پس هر كه خواهد از هماكنون به سوى پروردگار خود راه بازگشتى پيش گيرد و عقايد و اعمالى انتخاب كند كه به او برسد ، يا يعنى پس هر كه خواهد كه عمل صالح انجام دهد كه موجب تقرّب او به خدا و ثواب خدا شود ، مىتواند انجام دهد .
( آيهء 40 ) ( إِنَّآ أَنذَرْنكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَ يَقُولُ الْكَافِرُ يلَيْتَنِى كُنتُ تُرَ بَام )
تفسير :
به يقين ما شما را از عذابى نزديك ( چون عذاب آخرت و نزديكى آن به اعتبار حتمى بودن تحقّق آن است ؛ زيرا هر آيندهاى كه تحقّق آن حتمى است نزديك است ) بيم داديم ،
هامش
( 1 ) . تفسير مجمع البيان ، ج 5 ، ص 427 .