تفسير :
و از اين آيه تا پايان سوره توصيف پيدايش نبأ عظيم ( قيامت ) و حوادث و حقايق آن صحنه و جهنّم و بهشت ، مىباشد كه فراتر از ادراك بشرى است .
روزى كه در صور به نفخهء سوم دميده شود پس شما فوج فوج و گروه گروه از قبرها به سوى محشر و حساب مىآييد .
و در آن روز آسمان شكافته شود و به صورت درهايى براى نزول انبوه فرشتگان درآيد .
و كوهها از جاى خود سير داده شوند و حقيقتاً معدوم و در نظر آب نما و سراب گردند .
يعنى نمايش كوه داشته باشد ؛ امّا به سبب تشتت اجزاى آن بر حقيقت خود باقى نمانده باشد .
( آيهء 21 - 25 ) ( إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا * لبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا * لّلطغِينَ مَابًا * لَّايَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَ لَاشَرَابًا * إِلَّا حَمِيمًا وَ غَسَّاقًا )
تفسير :
در آن روز البته جهنّم كمينگاه است . فرشتگان در اطراف صراطِ آن براى حفظ مؤمنان از سقوط ، و جذب كافران به جهنّم ، كمين مىكنند .
جهنّم براى طغيانگران جاى بازگشت و قرارگاه است .
كه روزگاران درازى به درازاى ابديت در آن درنگ كنند .
گفته شده : حُقب هشتاد سال است از سالهاى آخرت و احقاب جمع آن است .
در آن جا نه خنكى هوا و نوشيدنى چشند و نه آشاميدنى گوارا كه رفع حرارت و تشنگى كند .
مگر آب جوشان و مايعات روان از چرك و خونابه .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 370
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٧٠