سورهء قيامت
( آيهء 1 و 2 ) ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ لَآأُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيمَةِ * وَ لَآأُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ )
اعراب :
لا در هر دو آيه زائده است .
تفسير :
سوگند مىخورم به روز قيامت و رستخيز ؛
و سوگند مىخورم به نفس ملامتكننده ( و وجدان بيدار مؤمن كه او را در مقابل گناهى كه انجام مىدهد سرزنش مىكند ) ، سوگند به اينها كه قيامت حق است .
( طبق برخى احاديث ملامت انسان خودش را در قيامت هم هست . )
روايت شده از ابن عباس :
لَيْسَ مِنْ نَفْسٍ بَرَّةٍ وَلَا فاجِرَةٍ إلّاوَتَلُومُ نَفْسَهَا يَوْمَ الْقِيامَةِ ، إنْ عَمِلَتْ خَيْراً قَالَتْ : هَلّا ازْدَدْتُ ؟ وَإنْ عَمِلَتْ شَرّاً قَالَتْ : يا لَيْتَنى لَمْ أفْعَلْ !
هيچ نفس نيكوكار و بدكارى