تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير روان (فارسى) — صفحة 259

مساهمون:

ص٢٥٩
سخن مرا نشنيديد و از خدا و قدرت او غافل شديد و او را عملًا فراموش كرديد تا به اين بلا گرفتار شديد . پس پشيمان شدند وگفتند : پروردگار ما منزّه است ، حقّاً كه مىخواستيم فقرا را از سهمشان منع كنيم . امّا اين ندامتِ پس از وقوع بلا برايشان فايده‌اى نداشت . فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ . . . : پس به يكديگر رو آوردند در حالى كه يكديگر را ملامت مىكردند ( و هر كدام اين تقصير و پىآمد را به ديگرى نسبت مىداد ) . در نتيجه همه به اشتباه خود واقف شده و از كار خود پشيمان شده توبه كردند و گفتند : قَالُواْ يوَيْلَنَآ . . . : واى بر ما ، مسلَّماً ما طغيانگر و سركش بوديم ! اميد است كه پروردگار ما ( توبه و ندامت ما را پذيرفته ) بهتر از آن را به جاى آن به ما بدهد كه ما به سوى پروردگارمان مشتاقيم و به سوى پروردگارمان راغب و از غير او اعراض‌كننده‌ايم . آرى هر كه به بلايى مبتلا گردد و مال و منال او در عرصهء بلا تلف شود ، و او تأمّل نمايد و دريابد كه مستحق آن بلا بوده ، بعد از آن به گناه خود اعتراف نموده به سوى خدا بازگشت كند اميد است خداوند منّان بهتر و خوش‌تر از آنچه از او گرفته شده را به او مرحمت فرمايد . ( آيهء 33 ) ( كَذَ لِكَ الْعَذَابُ وَ لَعَذَابُ الْأَخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ ) تفسير : اين گونه است عذاب ما در دنيا و البته عذاب آخرت بزرگ‌تر است اگر مىدانستند . زيرا عذاب دنيا زوال يابد ، و آخرت باقى ماند . ( آيهء 34 ) ( إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبّهِمْ جَنتِ النَّعِيمِ )