نيست ، كفر را از خود زايل گردانيد و به خداى فرد بىهمتا ايمان آوريد . تا عداوت به محبت مبدل گردد .
إِلَّا قَوْلَ إِبْرَ هِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ : پس به ابراهيم اقتدا كنيد مگر در اين گفتار ابراهيم به پدرش ( نا پدرى يا عمويش ) كه من براى تو از خدا آمرزش خواهم خواست - زيرا استغفار براى كافران جايز نيست - ابراهيم هم هنگامى كه متوجه شد او در كفر خود راسخ است از او تبرّى جست . و قبلًا به اميد ايمان آوردن او وعدهء استغفار به او داده بود .
وَ مَآ أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن شَىْءٍ : تتمهء قول حضرت ابراهيم عليه السلام است كه به پدرش ( ناپدرى يا عمويش ) گفت : من براى تو از خدا جز درخواست ، چيزى را مالك نيستم . و نمىتوانم عذاب را از تو دفع نمايم .
[ دعاى قرآنى ]
رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ : سپس ابراهيم و آنان كه به او ايمان آورده بودند پس از تبرّى از قوم كافر خود به درگاه خدا روى آورده و گفتند : پروردگارا ما بر تو توكل و اعتماد كرديم - يعنى از خلق بريديم و به تو متوجه شديم - و به دل به سوى تو بازگشتيم و بازگشت همه در آخرت به سوى توست .
( آيهء 5 ) ( رَبَّنَا لَاتَجْعَلْنَا فِتْنَةً لّلَّذِينَ كَفَرُواْ وَ اغْفِرْ لَنَا رَبَّنَآ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ )
تفسير :
پروردگارا ما را وسيلهء آزمايش كسانى كه كفر ورزيدهاند قرار مده .
يعنى ايشان را بر ما مسلط مفرما تا نگويند : اگر ايشان حق مىبودند ، در دست ما گرفتار نمىشدند . يا ايشان را بر ما مستولى ننما تا ما را از دين تو منحرف سازند . يا لطف خود را شامل حال ما ساز تا بر فتنه و اذيّت آنان صبر كنيم و تابع ايشان نشويم . يا براى امتحان آنها ما را به مصائبى گرفتار مساز .
وَاغْفِرْ لَنَا . . . : و پروردگارا ، بر ما ببخشاى و آنچه را در راه تو تقصير كردهايم بيامرز ،