خدا ، پس بهتحقيق دشمن داشته خدا را و سزاوار است بر خدا كه او را در جهنّم داخل نمايد .
( آيهء 2 ) ( إِن يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُواْ لَكُمْ أَعْدَآءً وَ يَبْسُطُواْ إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَ أَلْسِنَتَهُم بِالسُّوءِ وَ وَدُّواْ لَوْ تَكْفُرُونَ )
لغت و اعراب :
ثقف در اين جا به معنى مسلط شدن و غالب شدن است . بسط يعنى گستردن و گشودن .
يكونوا مجزوم است و نون آخر آن به جزم افتاده است .
تفسير :
آنها - يعنى مشركان مكّه - اگر بر شما مسلط شوند دشمنان سرسخت شما خواهند بود ( و اين اظهار دوستى سرّى شما با آنها براى شما فايدهاى نخواهد داشت ) و دستها و زبانهايشان را به بدى به سوى شما خواهند گشود - يعنى دشنام مىدهند و مىكشند - و آنها همواره دوست دارند كه شما كافر شويد چنان كه آنها هستند .
بنابراين براى مؤمن ، شايسته نيست مودّت و دوستى داشته باشد با دشمنى كه درصدد گرفتن گوهر گرانبهاى دين و ايمان اوست .
( آيهء 3 ) ( لَن تَنفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَ لَآأَوْلدُكُمْ يَوْمَ الْقِيمَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ )
تفسير :
هرگز خويشان و فرزندانتان كه براى آنها از دينتان مىگذريد ( با اين كه كافرند با آنها مودّت مىورزيد ) در روز قيامت سودى به حال شما نخواهند داشت . در آن روز خداوند
تفسير روان (فارسى) — صفحة 168
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٦٨