إِنَّمَا يَنْهكُمُ . . . : جز اين نيست كه خداوند ، شما را از دوستى كسانى منع مىكند كه با شما در بارهء دين جنگيدهاند و شما را از خانههايتان بيرون راندهاند و بر بيرون كردن شما همديگر را يارى دادهاند .
وَمَن يَتَوَلَّهُمْ . . . : و كسانى كه با آنها دوستى كنند چنين كساناند كه ستمكارند و به سبب آن مستحقّ عذاب عظيم و عقاب اليماند .
پس دوستى با خدا و رسول و مؤمنان بايد كرد ، نه دوستى با غير خدا و كفّار كه آن جز ضرر دنيوى و عقوبت اخروى چيزى به دنبال نخواهد داشت .
[ احكام زنان مهاجر ، مرتد و بيعتكننده ]
( آيهء 10 ) ( يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ إِذَا جَآءَكُمُ الْمُؤْمِنتُ مُهجِرَ تٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمنِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لَاهُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَ لَاهُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ وَ ءَاتُوهُم مَّآ أَنفَقُواْ وَ لَاجُنَاحَ عَلَيْكُمْ أَن تَنكِحُوهُنَّ إِذَآ ءَاتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَ لَاتُمْسِكُواْ بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَسَلُواْ مَآ أَنفَقْتُمْ وَلْيَسَلُواْ مَآ أَنفَقُواْ ذَ لِكُمْ حُكْمُ اللَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ )
اين آيهء شريفه ده جمله است كه برخى مبتدا و خبر ، و برخى فعل و فاعل و مفعول ، و برخى به شكل ديگرى است .
تفسير :
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، هنگامى كه زنان مؤمن از شوهر كافر خود جدا شده به عنوان مهاجر از مكّه به مدينه نزد شما آمدند آنها را از نظر ايمان بيازماييد . كه بيرون آمدن آنها از مكّه به خاطر دشمنى شوهر نبوده ، و به هيچ غرضى از اغراض دنيويه نباشد ؛ بلكه فقط براى خدا و رسول و دين اسلام به اين جا آمده باشند .