[ دو فرشتهء محافظ براى هر بنده ]
تفسير :
به ياد آر آن گاه كه آن دو فرشتهء دريافتكننده كه از راست و چپ او نشسته ، افكار و اعمال و اقوال او را دريافت مىكنند و در نامهء اعمال او مىنويسند .
هيچ سخنى را بر زبان نمىآورد جز آن كه در نزد او فرشتهء مراقب حاضر و آماده براى نوشتن در نامهء اعمال اوست .
ابن بابويه رحمه الله در اعتقادات فرمايد :
اعتقاد ما آن است كه هيچ بندهاى نيست مگر آن كه دو ملك بر او موكَّلاند ، و اعمال او را مىنويسند ، قصد حسنه كه نمايد براى او يك حسنه نوشته شود و اگر به جا آورد ، ده حسنه نوشته شود ؛ و اگر قصد گناه كند ننويسند ، و اگر به جا آورد هفت ساعت مهلت دهند ، چنانچه توبه كند ننويسند ، و اگر توبه نكند يك گناه بر او بنويسند . « 1 »
[ سكرات موت و حوادث قيامت ]
( آيهء 19 ) ( وَ جَآءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقّ ذَ لِكَ مَا كُنتَ مِنْهُ تَحِيدُ )
لغت :
تحيد فعل مضارع و در اين جا به معنى مىگريختى و يا كراهت داشتى و فاصله مىگرفتى است .
تفسير :
و حالت سكرات مرگ به راستى فرا مىرسد و حقيقتى را براى انسان از جهان ديگر پيش مىآورد و به او گفته مىشود كه اين مرگ همان است كه از آن فرار مىكردى و كراهت داشتى !
هامش
( 1 ) . به ترجمهء اعتقادات صدوق ( مترجم : سيّد على محمّد ابن سيّد محمّد الحسنى قلعه كهنهاى 1380 ق ) باب 23 ، ص 80 رجوع شود .