تفسير :
و از آسمان آبى پرخير و بركت - به صورت باران و برف و تگرگ - فرود آورديم ، پس به وسيلهء آن باغهاى پردرخت و دانههاى درو كردنى رويانديم .
و در حديث مفضّل حضرت صادق عليه السلام فرمايد : باران به تدريج و قطره قطره مىآيد ، زمين را سيراب و زراعات را مىروياند و زمين را آباد و بدنها را نرم و ملايم ، و هوا را از كدورت جلا مىبخشد ، و با و طاعون و امراضى را كه از فساد هوا به هم مىرسد زايل مىنمايد و آفت درختان و زراعات را رفع مىكند . « 1 »
وَالنَّخْلَ بَاسِقاتٍ لَّهَا طَلْعٌ نَّضِيدٌ و درختان بلند قامت و باردار خرما را كه خوشههاى روى هم چيده و در هر خوشه ميوههاى روى هم چيده دارند .
تا روزىِ بندگان باشد و نيز به وسيلهء باران و برف و تگرگ سرزمين مردهاى را با روييدن گياهان زنده كرديم . اين گونه است بيرون آمدن شما از قبر . يعنى سر برآوردن مردگان از قبرها در روز قيامت همانند روييدن گياهان و دانههاست .
زيرا هر كس در احياى دانه ، كه مانند مردهاى است كه در خاك مدفون است و پس از مدتى به قدرت خالق متعال به كيفيت خاصّه سر از خاك بيرون آرد ، نيك تأمّل نمايد متوجه مىشود كه خداوند نيز بر اخراج مردگان از قبرها و زنده نمودن آنان براى جزاى اعمال قادر است .
( آيهء 12 - 14 ) ( كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ أَصْحبُ الرَّسّ وَ ثَمُودُ * وَ عَادٌ وَ فِرْعَوْنُ وَ إِخْوَ نُ لُوطٍ * وَ أَصْحبُ الْأَيْكَةِ وَ قَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ )
هامش
( 1 ) . به توحيد المفضّل ، ص 149 رجوع شود .