[ نشانههاى خدا در آسمان و زمين ]
( آيهء 6 ) ( أَفَلَمْ يَنظُرُواْ إِلَى السَّمَآءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنهَا وَ زَيَّنهَا وَ مَا لَهَا مِن فُرُوجٍ )
لغت :
فروج جمع فرج ، و آن به معنى شكاف است .
تفسير :
پس منكران معاد آيا به آسمان بالاى سرشان ننگريستند كه چگونه آن را بنا نموديم و بياراستيم و زينت داديم و آن را هيچ گونه شكافى نيست ، يعنى نقص و خللى در آن ديده نمىشود ؟ !
و آفريدن چيزى به اين عظمت و رفعت به احسن ترتيب و انتظام بدون رخنه و خللى و عيبى ، دليلى واضح و برهانى قاطع است بر كمال قدرت و نهايت علم و حكمت ما ؛ پس بلاشبهه بر زنده كردن مردگان قادر باشيم ، و تكذيب كفّار به خاطر عناد باشد .
( آيهء 7 و 8 ) ( وَ الْأَرْضَ مَدَدْنهَا وَ أَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَ سِىَ وَ أَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلّ زَوْجِ بَهِيجٍ * تَبْصِرَةً وَ ذِكْرَى لِكُلّ عَبْدٍ مُّنِيبٍ )
لغت و اعراب :
مددنا در اين جا به معنى « گسترديم » است .
رواسى جمع راسيه و آن به معنى كوه ريشهار داراست ؛ زيرا رواسى صفت جبالًا مقدَّر است .
بهيج صفت مشبهه به معنى با بهجت و طراوت و خوشمنظر است .