مال خود كه در حقيقت مال خداست به فقرا بهرهاى بدهند ، پس خواست خدا را بهانه ساختن و امر الهى به انفاق را اطاعت نكردن ، غلط محض است .
[ حوادث قيامت و احوال مردم در آخرت ]
( آيه 48 ) ( وَ يَقُولُونَ مَتَى هذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صدِقِينَ )
تفسير :
مشركان مكّه به عنوان استهزا گويند : اين وعدهء قيام رستاخيز ، كى خواهد بود اگر راستگوييد .
( آيه 49 و 50 ) ( مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَ حِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصّمُونَ * فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لَآإِلَى أَهْلِهِمْيَرْجِعُونَ )
لغت :
يخصّمون در اصل يختصمون بوده است .
تفسير :
آنها جز يك صيحهء آسمانى را انتظار نمىكشند ( يعنى نفخهء اوّل صور كه نفخهء اماته است ) كه اين صيحه و نفخه ، آنان را در حالى كه با يكديگر در امور دنيا و دنيوى خود در خصومتاند فرا مىگيرد و به آنها مهلت داده نمىشود كه بتوانند كارى انجام دهند ، پس نه قدرت وصيت و سفارش پيدا مىكنند و نه مىتوانند به سوى كسان خود باز گردند ، مثلًا از محلّ كار به خانه بروند و در يك لحظه هر انسان و هر جاندارى كه در روى زمين باشد در جاى خود مىميرد .
و به همين جهت است كه اين نفخه را نفخهء اماته ( يعنى ميراندن ) گويند .