شر و كفر و ايمان و طاعت و معصيت ، إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ : همانا كه خداى تعالى به آنچه مىكنيد بيناست و هيچ چيز بر او پوشيده نيست ، پس جزا و سزا خواهد داد .
تبصره : خداى تعالى از راه لطف و مرحمت به طريق استفهام ، نتيجهء اقرار مؤمنان و انكار كافران را بيان فرمايد به اين كه مؤمن معتقد را امان ، و كافر منكر را آتش و نيران است ، پس تأمّل نماييد و با عقل خود بسنجيد كدام يك از اين دو خير و صلاح است ؟ البته شخص عاقل منصف تصديق نمايد به اين كه خير و رشد و راحتى و آسايشِ شخص در ايمان است كه پيامبر صادق مصدَّق خبر داده است . پس از اذعان به اين مطلب ، عقل حكم نمايد كه اى شخص عاقل ، انصاف نيست موجبات امن و آسايش خود در آخرت را فراهم نكنى و با سوء اختيار ، سرانجام بد آتش و عقاب ر ا براى خود مهيّا سازى .
[ ويژگىها و محتواى قرآن ]
( آيه 41 و 42 ) ( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِالذّكْرِ لَمَّا جَآءَهُمْ وَ إِنَّهُو لَكِتبٌ عَزِيزٌ * لَّايَأْتِيهِ الْبطِلُ مِنم بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لَامِنْ خَلْفِهِى تَنزِيلٌ مّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ )
اعراب :
خبر إنّ در تقدير است مثل « يجازون بكفرهم » يا « لا يخفى أعمالهم علينا »
تفسير :
همانا كسانى كه به اين قرآن پندآموز هنگامى كه به سوى آنها آمد كفر ورزيدند ، در آتش خواهند بود يا اقوال و افعال آنها بر ما پنهان نيست .
وَ إِنَّهُ لَكِتبٌ عَزِيزٌ : و حقّاً كه اين ، كتابى محكم و پيروز و عزيز و شكستناپذير است .
قرآن به جهت آن عزيز است كه :