[ سجدهء به خالق نه مخلوق ]
تفسير :
و از نشانههاى توحيد و قدرت و ربوبيت خدا شب و روز و خورشيد و ماه است . شب و روز كه دنبال يكديگرند ، روز براى كسب روزى و ادارهء زندگى ، و شب براى استراحت ، و خورشيد و ماه كه هر يك به اندازهء مقرّر و مقدّر مىآيند و مىروند .
تنبيه : با خواندن و يا شنيدن اين آيه ، سجده واجب است و وجوب سجده نزد خاتمهء آن إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ تحقّق يابد .
به خورشيد و ماه سجده نكنيد ؛ زيرا آنها هم مانند شما مخلوق و مسخر فرمان خداوند هستند و شايستگى معبود بودن ندارند و به خدايى كه آنها را آفريده است سجده نماييد اگر شما او را مىپرستيد و بس . يا اگر قصد عبادت خدا را داريد پس فقط او ( نه غير او ) را پرستش كنيد .
( آيه 38 ) ( فَإِنِ اسْتَكْبَرُواْ فَالَّذِينَ عِندَ رَبّكَ يُسَبّحُونَ لَهُو بِالَّيْلِ وَ النَّهَارِ وَ هُمْ لَايَسَمُونَ )
لغت :
لا يسئمون يعنى خسته نمىشوند .
تفسير :
پس اگر تكبر ورزيدند ( و با وجود دليلهاى روشن بر وجوب پرستش او ، از سجده كردن براى او و عبادت كردن او سر باز زدند ، به كبريايى او نقص وارد نيايد ؛ زيرا او نياز به عبادت كسى ندارد ) پس كسانى كه نزد پروردگار تو هستند از فرشتگان و مقربان درگاه الهى ، شبانه روز او را تسبيح مىكنند و هرگز خسته نمىشوند .
حضرت امير المؤمنين عليه السلام در وصف ملائكه فرمايد :