( آيه 41 ) ( إِنَّآ أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقّ فَمَنِ اهْتَدَى فَلِنَفْسِهِى وَ مَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَ مَآأَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍ )
تفسير :
حقيقت اين است كه ما اين كتاب را به حق به خاطر مردم يا براى هدايت مردم بر تو فروفرستاديم يا به سبب بيان حق ( كه مناط مصالح معاش و معاد است ) براى هدايت مردم بر تو نازل ساختيم ، پس هر كه هدايت يابد و هدايت قرآن را بپذيرد و بر وفق آن عمل كند به سود خويش هدايت يافته ، هر كس با سرپيچى از قبول هدايت قرآن و عمل نكردن به آن ، گمراه گردد به زيان خود گمراه مىشود و نتيجه گمراهى كه و بال و عقاب است به او بازمىگردد و تو متكفل امور آنها نيستى كه موظف به رساندن ايمان به دلهاى ايشان باشى كه آن كار خداوند است و از تحت اختيار تو بيرون است و بر تو فقط ابلاغ رسالت و پيامهاى الهى است و مبناى تكليف بر اختيار است ( نه اجبار ) تا استحقاق ثواب و عقاب محقّق شود ؛ زيرا با اجبار ، ثواب و عقاب ، وجهى ندارد .
( اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَ الَّتِى لَمْ تَمُتْ فِى مَنَامِهَا فَيُمْسِكُ الَّتِى قَضَى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الْأُخْرَى إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى إِنَّ فِى ذَ لِكَ لَأَيتٍ لّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 167
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٦٧