تنبيه : آيهء شريفه تحريص و ترغيب به ايمان و اخبار به اين است كه : تصديقكنندگان وحدانيت الهى و نبوّت حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله را دو مرحمت از جانب خداوند منّان باشد :
يكى عفو و ستر گناهان گذشته ، و ديگر جزا و پاداش به اعمال حسنهء آينده به نيكوترين جزاها .
[ شغل بندگى و كفايت دستمزد ]
( آيه 36 ) ( أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُو وَيُخَوّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِن دُونِهِى وَ مَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُو مِنْ هَادٍ )
اعراب :
بكافٍ خبر ليس است يعنى كافياً . و عبده مفعول كاف است كه اسم فاعل كفى است و ياء آخر آن افتاده مىباشد .
تفسير :
آيا خداوند كفايتكنندهء امور بندهاش نيست ؟ ! ( استفهام تقريرى است ؛ يعنى البته كه كفايتكننده هست ) و پيامبر خود را از همهء ضررها حفظ مىكند . و اى پيامبر ، تو را از كسانى غير از خداوند مىترسانند و مىگويند : بتها به تو آسيب خواهند رسانيد ! اين از نهايت جهالت و گمراهى آنان است . وَ مَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ : و هر كس را خداوند بعد از اتمام حجّت به خاطر سوء اختيارش در گمراهى واگذارد هرگز براى او هادى و راهنمايى نخواهد بود .
[ شكست ناپذيرى هدايت الهى ]
( آيه 37 ) ( وَ مَن يَهْدِ اللَّهُ فَمَا لَهُو مِن مُّضِلّ أَلَيْسَ اللَّهُ بِعَزِيزٍ ذِى انتِقَامٍ )
اعراب :
اللَّه فاعل يهدى و مفعول آن ضمير مقدَّر است ، كه به مَن برمىگردد . بعزيز خبر ليس مىباشد يعنى عزيزاً .