تفسير :
پس چه كسى ستمكارتر است از كسى كه به خدا دروغ بست ( فرزندانى و شريكانى براى او قائل شد ) و آنچه را كه صدق و راست است ( رسالت و كتاب تو را ) وقتى به او رسيد بدون اين كه تأمّل و تدبّر كند تكذيب نمود . يا مراد اين باشد كه صاحب صدق - يعنى حضرت رسالت صلى الله عليه و آله - را دروغگو پنداشت .
أَلَيْسَ فِى جَهَنَّمَ مَثْوًى لّلْكفِرِينَ : آيا در جهنّم مكان و جايگاهى براى كافران و منكران نيست ؟ ! ( استفهام تقريرى است ؛ يعنى البته هست ) يعنى به جهت عقايد فاسده و اعمال قبيحه ، جهنّم جايگاه آنهاست .
[ بهترين پاداش براى صدق و احسان متقين ]
( آيه 33 ) ( وَ الَّذِى جَآءَ بِالصّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِى أُوْللِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ )
اعراب :
در و صدّق به دو احتمال است : يكى اين كه عطف به جاء باشد و ديگرى اين كه صلهء الذى مقدَّر باشد .
تفسير :
و آن كسى كه صدق و راستى آورْد و خود آن را تصديق نمود ( همانند يكايك پيامبران كه دين حق خود را تصديق نمودهاند آناناند كه پرهيزكاران واقعى ( و در مرتبهء عصمتاند ) يا و آن كس كه صدق و راستى ( اسلام و قرآن ) آورد - يعنى پيامبر اسلام و آن كسى از امّت او كه او را تصديق نمود - آنها همه پرهيزكاران واقعىاند .
على بن ابراهيم قمى رحمه الله گويد : مراد از الَّذِى جَآءَ بِالصّدْقِ حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله است ، و مراد از الَّذِى صَدَّقَ بِهِ حضرت امير المؤمنين عليه السلام . « 1 »
هامش
( 1 ) . تفسير قمى ، ذيل آيهء شريفه .