و نيز مروى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله اصحاب را به غزوهاى فرستاد و حضرت امير المؤمنين را بر ايشان امير نمود ، بعد فرمود : كيست فضل پسر عمويم را از قرآن بگويد ؟ عمّار ياسر برخاست گفت : يا رسول اللَّه ، من بگويم ؟ فرمود : بگو عمار . گفت : وَ الَّذِى جَآءَ بِالصّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ . حضرت فرمود : راست گفتى اى عمار . « 1 »
( آيه 34 ) ( لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبّهِمْ ذَ لِكَ جَزَآءُ الْمُحْسِنِينَ )
تفسير :
براى آنها كه دين حق و صدق و راست را تصديق كردهاند هر چه بخواهند نزد پروردگارشان هست . اين است پاداش نيكوكاران و كسانى كه عقايد صحيح و اعمال صالحه و شايسته دارند .
( آيه 35 ) ( لِيُكَفّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِى عَمِلُواْ وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ الَّذِى كَانُواْ يَعْمَلُونَ )
تفسير :
همان تصديقكنندگان دين حق و محسنان و نيكوكاران ممكن است اعمال بد و بدترى هم داشته باشند . خداوند مىفرمايد : جزاى عقايد و اعمال خير آنها به آنها داده مىشود تا عملهاى بدتر آنها ( چه رسد به اعمال بدشان ) را بيامرزد و بپوشاند ؛ يعنى عذاب شرك و گناهانى كه قبل از ايمان و اعمال صالحه به جا آوردهاند را محو كند و آنها را در مقابل بهترين عملهايى كه مىكردهاند پاداش دهد .
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 8 ، ص 97 .