به اختيار او و مشروط به عدم پرسش نمود .
فَانطَلَقَا حَتَّى إِذَا رَكِبَا فِي السَّفِينَةِ خَرَقَهَا قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْئاً إِمْراً « 71 » قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً « 72 » قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْراً « 73 »
لغت و اعراب :
خَرَقَ الثوبَ - از باب ضَرَب و نَصَر - : پاره كرد يا سوراخ نمود آن را . امر - به كسر همزه - : كار عجيب و زشت ، حادثهء بزرگ . أرهَقَ زيداً الشىءَ : تحميل كرد آن را بر زيد .
تفسير :
فَانطَلَقَا حَتَّى إِذَا رَكِبَا فِى السَّفِينَةِ خَرَقَهَا
يعنى : خضر و موسى هر دو به قصد رسيدن به دريا به راه افتادند تا آنگاه كه به دريا رسيده ، سوار كشتى شدند ، خضر فرصتى پيدا كرد و كشتى را سوراخ نمود .
گويند صاحب كشتى خضر را مىشناخت و به احترام او هر دو را بدون اجرت سوار كرد و خضر به وسيلهء چكش يا تبرى كوچك گوشهاى از تختهء كشتى را شكست و آن را سوراخ نمود و چون آب در كشتى ريخت خود خضر يا به كمك مسافران جلو آب را گرفت .
قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْئاً إِمْراً
يعنى : موسى به عنوان اعتراض ، به نحو استفهام انكارى به وى گفت : آيا كشتى را سوراخ كردى تا ساكنان آن را غرق كنى ؟ حقّاً كه كارى شگفتآور و زشت و حادثهاى بزرگ آفريدى !
تفسير روان (فارسى) — صفحة 426
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٢٦