به خشكى گرايد و شكسته و خرد شده روى زمين ريزد به گونهاى كه وزش بادها آنها را به هر سو پراكنده نمايد .
اين مثال از قبيل تشبيه مجموع به مجموع است ، يعنى مجموع زندگى انسان از كودكى و جوانى و رسيدن به مال و جاه و برخوردارى از طراوت زندگى و لذايذ عيش ، سپس زوال خوشى و افول عمر و عروض حوادث و امراض به مجموع مَثَل تشبيه شده است .
و البته خداوند بر همه چيز توانا و مقتدر است . يعنى اين مثال و ممثّل هر دو گوشهاى از قدرت كامله و شاخهاى از حكمت بالغه و شعبهاى از رحمت واسعهء خداست .
الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَواباً وَخَيْرٌ أَمَلًا
يعنى : مال دنيا و فرزندان انسان زينت و آرايش زندگى دنياست ولى باقيات صالحات يعنى جاودانههاى نيكو در نزد پروردگارت از نظر پاداش دنيوى و اخروى و از نظر تأمين آرزوهاى آدمى بهتر است .
مراد از « باقيات » عقايد و اخلاق و اعمال انسان است كه همه در صحيفهء عملها و در صحنهء جهان هستى باقى و ثابت و آثار وجوديش تا مدتى در صحنهء گيتى و براى ابد در جهان ديگر جاودان است .
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً « 47 » وَعُرِضُوا عَلَى رَبِّكَ صَفّاً لَّقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّن نَجْعَلَ لَكُم مَوْعِداً « 48 » وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَاوَيْلَتَنَا مَالِ هذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِراً وَلَا يِظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً « 49 »
تفسير روان (فارسى) — صفحة 410
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤١٠