نازك و ضخيم بافته شده از ابريشم مىپوشند ( زيرا آنها در دنيا از اين دو محروم بودند طبق اطاعت حكم شرع كه مردان را آرايش به طلا و پوشيدن ابريشم خالص حرام است ) و آنها هنگام نشستن ، پيوسته در حال تكيه بر روى تختها مىباشند . وه چه پاداش نيكويى و چه جايگاه آرامش زيبايى !
وَاضْرِبْ لَهُم مَثَلًا رَجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَابٍ وَحَفَفْنَاهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعاً « 32 » كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِم مِنْهُ شَيئاً وَفَجَّرْنَا خِلَالَهُمَا أَنْهَاراً « 33 » وَكَانَ لَهُ ثَمَرٌ فَقَالَ لِصَاحِبِهِ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَنَا أَكْثَرُ مِنكَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَراً « 34 » وَدَخَلَ جَنَّتَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هذِهِ أَبَداً « 35 » وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِن رُّدِدتُّ إِلَى رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْراً مِنْهَا مُنقَلَباً « 36 »
لغت و اعراب :
مَثَل كلامى است رايج حاكى از قضيهاى مشهور كه براى تشبيه و توضيح مورد خاص ذكر مىشود . مثلًا مفعول دوم و رجلين مفعول اوّلِ اضرب است . وجعلنا تا آخر آيه صفت رَجُلَين است . أعناب : تاكها كه به اسم ميوهاش ناميده مىشود . اكُل : ميوه و آنچه صالح براى خوردن است . ظَلَمه حقَّه : كم گذاشت از حقّ او . ثَمَرَ مالُه - از باب نَصَر - : زياد و فراوان شد « 1 » . حاوَره : با او گفتگو و سؤال و جواب نمود . بادَ - از باب ضَرَب - : فانى و نابود شد .
منقلَب : مصدر و اسم زمان و مكان .
هامش
( 1 ) . ثَمَرَ الرجلُ : مالش زياد و فراوان شد .