وَإِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ فَأْووا إِلَى الْكَهْفِ يَنشُرْ لَكُمْ رَبُّكُم مِن رَّحْمَتِهِ وَيُهَيِّئْ لَكُم مِن أَمْرِكُم مِرْفَقاً « 16 » وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَت تَزَاوَرُ عَن كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ ذلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ مَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيّاً مُرْشِداً « 17 »
لغت و اعراب :
اعتزال : دورىكردن و كنارهگيرى . أوَى البيتَ و الى البيت : وارد خانه شد و در آن جاى گزيد . مرفق : ما يُنتَفَع بِه يعنى وسيلهء راحتى و آسايش . زَوَر عن الشىء : ميل كرد و منحرف شد از آن . تقرضهم : از آنها مىبريد و دور مىشد . فَجْوَه : جاى وسيع ، وسعت و فراخى . ذلك اشاره به حال و سرگذشت آنها .
تفسير :
وَإِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ فَأْووا إِلَى الْكَهْفِ يَنشُرْ لَكُمْ رَبُّكُم مِن رَّحْمَتِهِ وَيُهَيِّئْ لَكُم مِن أَمْرِكُم مِرْفَقاً
يعنى : پس از آنكه مخالفتشان با طاغوت آشكار شد و تصميم به فرار از ديار خود گرفتند ، با يكديگر گفتند ، و يا بزرگشان تمليخا به ديگران گفت ، و يا آنكه خداوند به الهام درونى به آنان گفت : و چون از اين قوم و از آنچه به جز خداوند و به جاى او پرستش مىكنند عزلت گزيديد به آن غار درآييد - اشاره به غار بزرگى كه شناخته بودند - و آنجا را مأوى و مسكن خويش قرار دهيد ، و اگر چنين كرديد پروردگارتان براى شما از رحمت
تفسير روان (فارسى) — صفحة 387
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٨٧