فَقَالَ لَهُ فِرْعَوْنُ إِنِّى لَأَظُنُّكَ يَا مُوسَى مَسْحُوراً
يعنى : پس چون موسى رسالت الهى خود را عرضه داشت ، فرعون به او گفت : اى موسى ، همانا من تو را چنين گمان مىكنم كه جادو شدهاى . يعنى جادوگران در عقل و خردت تصرف كردهاند كه چنين ادعايى را مطرح مىكنى . و گفتهاند كه مسحور در اينجا به معناى ساحر است كه گاهى در زبان عربى مفعول به جاى فاعل استعمال مىشود ، يعنى تو جادوگرى .
قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا أَنزَلَ هؤُلاءِ إِلَّا رَبُّ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ بَصَائِرَ وَإِنِّى لَأَظُنُّكَ يَا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً
موسى از روش فرعون و سخنان او كشف كرده بود كه فرعون به صدق نبوت او پى برده و به حجت و برهانبودن يكايك معجزات او علم دارد و انكارش جز از راه عناد ، و جحودش نسبت به حق از روى علم و دانش نيست ، از اينرو چنين گفت : اى فرعون ، بىترديد تو دانستهاى كه اين آيات و معجزات روشن را جز پروردگار آسمانها و زمين به عنوان بصائر يعنى حجتهاى واضح و برهانهاى روشنگر نازل نكرده است . و اطلاق كلمهء « هؤلاء » كه اشاره به ذوىالعقول است بر آيات و بصائر مبيّن اين است كه هر يك از آنها به خاطر روشنى دلالت و گويايى از صدق دعوا ، گويى موجودى صاحب عقل است . و من اى فرعون ، گمان مىكنم كه تو رانده شدهء درگاه حق و مورد غضب او و هلاك شدهاى .
فَأَرَادَ أَن يَسْتَفِزَّهُم مِنَ الْأَرْضِ فَأَغْرَقْناهُ وَمَن مَعَهُ جَمِيعاً « 103 » وَقُلْنَا مِن بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرائِيلَ اسْكُنُوا الْأَرْضَ فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيفاً « 104 »
لغت و اعراب :
استفزّه : حركت داد آن را و دور انداخت « 1 » . لفيف : جمعيتهاى مختلف گرد هم آمده .
هامش
( 1 ) . حركت داد آن را و برشوراند .