[ روزى دست خداست ]
إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيراً بَصِيراً
يعنى : بىترديد پروردگار تو روزى را براى هر كس بخواهد بسط و توسعه مىدهد و يا سخت مىگيرد ، زيرا او به حال بندگان خود آگاه و بيناست . غرض اين است كه خدا روى علم به حال فردى و اجتماعىِ بندگان و اطلاع از مصالح و مفاسد كار آنها روزى آنها را در حد اعتدال كم و زياد مىكند و قبض و بسطش به نحو عدل و قسط است ، پس شما بشرها نيز در انفاقات خود چنين باشيد .
[ چند حكم واجب و حرام ]
وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَاقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئاً كَبِيراً « 31 » وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَى إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا « 32 »
لغت و اعراب :
املاق : فقر ، انفاق مال تا آن كه تمام شود . خِطأ : خطا و انحراف ، الخِطأ كَالإثم لفظاً و معنىً . فاحشة : هر چيزى كه از حد تجاوز كند ، ظاهرة القبح و زائدةُ القبح .
تفسير :
وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَاقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئاً كَبِيراً
يعنى : و هرگز فرزندان خود را از بيم فقر و تنگدستى نكشيد ، ما هستيم كه آنها و شما را روزى مىدهيم ، حقّاً كه كشتن آنها خطا و گناهى بزرگ است ، يعنى به قضاوت عقل و خرد و تحريم شرايع آسمانى .
اين آيه نهى است از آنچه در جاهليت پيش از اسلام مرسوم بوده كه هرگاه از اوضاع محيط علايم خشكسالى و گرانى را حس مىكردند برخى از نانخواران را كه نانآور نبودند مىكشتند . و اين مسأله غير از وَأْد بَنات يعنى زنده به گور كردن دختران براى ترس از اسير شدن آنهاست .