فزونى مهر ابوين خود محرك به دعاست .
[ تبذير شيطانى است ]
رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمْ إِن تَكُونُوا صَالِحِينَ فَإِنَّهُ كَانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً « 25 » وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً « 26 » إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً « 27 »
تفسير :
رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِى نُفُوسِكُمْ إِن تَكُونُوا صَالِحِينَ فَإِنَّهُ كَانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً
آيه در مورد اين فرض است كه گويى امرى ناروا و ايذا و آزارى از فرزند نسبت به ابوين رخ داده و بعد پشيمان شده و به صلاح گراييده است .
معناى آيه : پروردگار شما به آنچه در دلهاى شماست داناتر است - از خودتان و حتى از فرشتگان رقيب و عتيدتان ، زيرا خطورات مغزتان و تصورات ذهنتان را پيش از آنكه به مرحلهء تصديق و جزم و عزم و اراده برسد مىداند و بنابراين پشيمانى و بازگشت به خدا را كه در دل داريد مىداند - اگر شما نيكوكار باشيد ، بىترديد او نسبت به رجوع كنندگان به سوى حق بسيار آمرزنده است .
اطلاق صيغهء مبالغه براى سرعت به توبه است كه مصداق يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ [ نساء ، 17 ] باشند . يا اشاره به تكرّر است يعنى هر گناهى صادر شد بايد توبهاى پشت سر آن صورت گيرد .
وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً
يعنى : و حق خويشاوند را بپرداز . و طبق روايات اهلبيت وحى عليهم السلام عنوان خويشاوند در اينجا همان گونه كه شامل خويشان نسبى شخص از عمودين واجب النفقه « 1 » و ساير
هامش
( 1 ) . عمودَين : پدر و مادر و اولاد .