ما شكستناپذير است ، در برابر دعوت تسليم نمىشويم و از پيامبران پيروى نمىكنيم .
پس حال چگونه اين درخواست را مىكنيد ؟ !
[ مكر و انتقام الهى ]
وَسَكَنتُمْ فِي مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْأَمْثَالَ « 45 » وَقَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَعِندَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَإِن كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ « 46 » فَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَه إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ « 47 »
اعراب :
و سكنتم عطف است به أقسمتم ، و ضربنا عطف است به تبيَّن . و إن كان مكرهم « إن » وصليه است ، و محتمل است نافيه باشد به تقدير « و لم يكن مكرهم لتزول » .
تفسير :
وَسَكَنتُمْ فِى مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْأَمْثَالَ
اين آيه ، تكرار توبيخ آنهاست . يعنى : و آيا شما نبوديد كه در مسكنهاى كسانى كه بر خود ستم كردند ساكن شديد ؟ ( مراد مساكن ملتهاى پيش از آنهاست كه به عذاب شديد ذلّتبار و عبرتآور خداوند ويران شده بودند و آنها آباد كردند و در آنها مسكن گزيدند ) در حالى كه برايتان روشن شد كه ما با صاحبان آنها چگونه رفتار نموديم ، و در حالى كه براى شما مثالها زديم . يعنى مسكنهايشان دليل روشن عقل و سبب تنبّه وجدان بود ، و مثالهاى ما در كتابهاى آسمانى بيان پند و اندرز بود .
وَقَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَعِندَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَإِن كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ
يعنى : و آنها مكر خود را كردند - آنچه مىتوانستند مكر و فريب در برابر دعوت پيامبران انجام دادند - و مكر آنها در نزد خدا بود ، يعنى همهء فكر و نقشهء فريب و كيفيت اجرا و زمان آن