نشانههاى توحيد مىشود .
وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنجَاكُم مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ وَفِي ذلِكُم بَلَاءٌ مِن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ « 6 » وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ « 7 »
لغت و اعراب :
و إذ قال متعلق است به « اذكر » مقدّر . سامه الأمرَ - از باب نَصَر - : كار را بر او تحميل كرد .
يسومون و يذبّحون و يستحيون حالاند از آل فرعون . سوء العذاب اضافهء صفت به موصوف است . بلاء : امتحان و آزمايش . و إذ تأذّن بهتقدير « اذكروا » عطف است به إذ قال در صدر آيهء قبل . تأذَّن و آذن : اعلام نمود .
تفسير :
وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنجَاكُم مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ وَفِى ذلِكُم بَلَاءٌ مِن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ
يعنى : و به ياد آوريد هنگامى را كه موسى به قوم خود گفت : نعمت خدا را بر خود يادآور شويد آنگاه كه شما را از دست فرعونيان نجات بخشيد ، كه پيوسته عذابهاى بدى را بر شما تحميل مىكردند ( شما را به بردگى مىگرفتند و به يكديگر مىفروختند و كارهاى سخت از شما مىكشيدند ) و پسران شما را دسته جمعى سر مىبريدند ، و زنهاى
تفسير روان (فارسى) — صفحة 140
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٤٠