وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِن قَبْلِكَ فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ « 32 » أَفَمَنْ هُوَ قَائِمٌ عَلَى كُلِّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَجَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ أَم بِظَاهِرٍ مِنَ الْقَوْلِ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوا عَنِ السَّبِيلِ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ « 33 » لَّهُمْ عَذَابٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَقُّ وَمَا لَهُم مِنَ اللَّهِ مِن وَاقٍ « 34 »
لغت و اعراب :
أملى له : مهلت داد به او . أفمن استفهام انكارى ، مَنِ موصوله مبتدا ، خبرش محذوف است به تقدير « كمن ليس كذلك » . قائم على الأمر : مراقب و ناظر كار . أم به ظاهر به تقدير « أم تسمّونهم به ظاهر » است . شَقَّ الأمرُ - از باب نَصَر - : سخت و دشوار شد . من اللَّه به تقدير « من عذاب اللَّه » متعلق است به واق ، و مِنِ دوم زايده است .
تفسير :
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِن قَبْلِكَ فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ
يعنى : اى پيامبر ، حقيقت اين است كه عدهاى از فرستادگان پيش از تو نيز استهزا شدند ( يعنى قومشان آنها را در پاسخ به دعوتشان استهزا كردند ، رسالتشان را منكر شدند ، شخصشان را به مسخره گرفتند و كتاب و شريعتشان را استهزا نمودند ) در نتيجه به كسانى كه در برابر آنها كفر ورزيدند زمان ممتدى مهلت دادم . يعنى تا حجت بر آنها تمام شود و تا
تفسير روان (فارسى) — صفحة 122
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٢٢