[ خداى شما كيست ؟ ]
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماوَاتِ والْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ « 54 »
لغت و اعراب :
والأرض الف لام در اين مورد و اغلب موارد ديگر اين كتاب ، عهد حضورى و اشاره به اين زمين است . و ممكن است براى جنس باشد بنابر آن كه زمين كلّىِ داراى مصاديق است . يوم : روز روشن از صبح تا غروب ، و يك شبانه روز ، و يك دوران . استوى زيد على شىء : مستولى و مسلّط شد بر آن ، استوى عليه : مستقر و ثابت شد بر آن . عرش : تخت . حثيث : سريع و شتابان . و الشمس و القمر و النجوم هر سه عطفاند به السموات بهتقدير « و خلق الشمس » .
تفسير :
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِى خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ
مخاطب در اين آيه انسانها هستند و ممكن است همهء موجودات باشند با تغليب انسان در خطاب . يعنى : به يقين پروردگار و مربى همهء شما در حركت از نقص به سوى كمال لايق خود ، خدايى است كه آسمانها و اين زمين را در شش روز بيافريد . يعنى در مدتى به اندازهء شش روز روشن كه هر روزش تقريباً 12 ساعت است . و يا در مدت شش شبانه روز كه هر شبانهروزى 24 ساعت است . و يا در مدت شش دوران كه درازاى هر دوران را جز او كسى نمىداند . سپس بر تخت ربوبيّت و تدبير و تسلّط ، مستقر و استوار گشت . يعنى شروع به اداره و تصرف نمود .
يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا