تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير روان (فارسى) — صفحة 294

مساهمون:

ص٢٩٤
بايد دانست كه هدف آنها از قسم ، تبرئهء خود از نفاق و جبران آثار نفاقشان بوده است . و مقتضاى قاعده در كلمهء أن يرضوه « أن يرضوهما » است كه ضمير تثنيه به اللَّه و رسول برگردد ، و مفرد آوردن براى آن است كه عمده ، جلب رضايت خداوند است و ديگران بايد به تبع او و از شئون او باشند . أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَن يُحَادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِداً فِيهَا ذلِكَ الْخِزْىُ الْعَظِيمُ استفهام در آيه براى اظهار تعجب و بيان اين است كه چگونه با علم به عذاب اقدام مىكنند ! معناى آيه : آيا ندانستند كه بىترديد هر كس با خدا و فرستادهء او مخالفت و دشمنى كند ثبوت آتش جهنّم و حلول آن دربارهء وى حتمى است ؟ در حالى كه در آن جاودان است . اين همان رسوايى و خوارى بزرگ است . يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِءُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَاتَحْذَرُونَ « 64 » وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ « 65 » لَاتَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ إِن نَعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ « 66 » لغت و اعراب : حذر الشيءَ و من الشيءِ : پرهيز كرد از آن . ضمير جمع عليهم و تنبّئهم راجع‌اند به‌مؤمنان ، و ضمير قلوبهم به منافقان . خاضَ الماء - از باب نَصَر - : داخل شد در آن . أ باللَّه استفهام براى تقبيح و توبيخ و تعجيز است .