كه براى قوم خود بخواند . معلوم مىشود كه الواح سالم بوده و شكستنى مانع از قرائت بر آنها واقع نشده بوده . و در نسخهء آنها هدايت و رحمتى بود براى كسانى كه از پروردگارشان بيم دارند . يعنى مفاد و محتواى الفاظ و سطور مكتوب در آن ، آنان را به سوى عقايد صحيح و اخلاق فاضله و برنامههاى عملى نيكو در زندگى انسان هدايت مىكرد و سراپا رحمت بود براى كسانى كه از پروردگارشان بيم دارند ، زيرا حالت بيم از هر امرى خاصه بيم از خداوند يكى از مهمترين انگيزههاى انسان است براى اجتناب از خطر و طلب كمال .
وَ اخْتَارَ مُوسَى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقَاتِنَا
اين آيه و شمارى از آيات بعد فرازهايى از سرگذشت بنىاسرائيل است كه در آن برخى از نعمتهايى كه به آنان عطا گرديده بيان شده و برخى از كفران نعم خلاف عقل و وجدان آنها هم ذكر شده است .
معناى آيه : موسى از ميان قوم خود هفتاد مرد را براى وعده گاه ما اختيار نمود . بايد دانست ظاهر آياتِ مقام اين است كه ميقات مذكور در اين آيه غير از ميقات و وعدهگاه مذكور در آيهء 142 گذشته است كه مدت آن جمعاً چهل روز بود و موسى در آن براى دريافت تورات به تنهايى به سوى كوه طور رفته بود تا آن كتاب را براى قوم خود هديه آورد . در اين ميقات كه مدتش معين نيست موسى همراه هفتاد نفر از گروندگان قومش براى منظور ديگرى رفته است . در ميقات اول خود موسى از خداوند طلب رؤيت كرده به عبارت « رَبِّ أَرِنِى أَنْظُرْ إِلَيْكَ » ، و در اين ميقات آمدن صاعقه يا صيحه و حصول رجفه و هلاكت قوم پس از آن بدون علت ذكر شده ، لكن از آيهء 153 سورهء نساء فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَكْبَرَ مِن ذلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللّهَ جَهْرَةً معلوم مىشود كه علت نزول صاعقه و حدوث رجفه آن بوده كه از موسى خواستهاند خدا را آشكارا به آنها نشان دهد .
فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُم مِن قَبْلُ وَ إِيَّاىَ
يعنى : پس چون آنها را زلزلهء زمين يا صيحه و يا صاعقهاى كه زمين محل اقامتشان را نيز حركت داد فرا گرفت ، يعنى و همگى چون تنهاى بىجان نقش زمين شدند ، موسى گفت : پروردگارا ، اگر مىخواستى آنها را پيش از اين هلاك مىكردى و مرا نيز
تفسير روان (فارسى) — صفحة 127
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٢٧