اعراض از سخن قبل است . يعنى صرف نظر از كلام پيشين شما كه مدّعى حرمت اصناف فوق هستيد و وحى و نبوت را هم قبول نداريد ، آيا آن گاه كه خدا اين تحريمها را به شما توصيه نمود ، خود شاهد و ناظر بوديد و با خدا تكلّم مىنموديد ؟ يعنى قطعاً چنين نبوده و تحريمتان دروغ است .
[ خوردنى هاى حرام و احكام اضطرار ]
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِباً لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لَايَهْدِى الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
يعنى : پس چه كسى ظالمتر است از آن كه به خدا دروغ بندد براى آن كه مردم را بدون هيچ دانشى گمراه سازد ، يعنى مطالبى را به ظنّ و گمان و بدون آن كه بدانها علم داشته باشد به مردم القا كند و آنها را گمراه سازد . و به يقين خداوند گروه ستمكاران را هدايت نمىكند ، يعنى توفيق هدايت نمىدهد ، و چنين شخصى ستمكار به خود و قوانين و جامعه است .
قُل لَاأَجِدُ فِي مَاأُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ « 145 »
لغت و اعراب :
طَعِمَ الشىءَ - از باب عَلِم - : چشيد آن را ، خورد آن را . سَفَحَ الدم أو الماءَ : ريخت آن را .
خنزير كلمهء رباعى است ، يعنى خوك . رجس و رجز و نجس مترادفاند . فسق مصدر است به معناى خروج از طاعت ، و فسقاً عطف است به ميتة ، و أهلَّ لغير اللَّه به صفت توضيحى آن است . بَغَى الشىءَ - از باب ضَرَب - : طلب نمود آن را . عَدا زيدٌ : تجاوز كرد زيد .
تفسير :
قُل لَّآأَجِدُ فِى مَآ أُوحِىَ إِلَىَّ مُحَرَّماً عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّآ أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَّسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ