وَكَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وِلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللّهُ مَافَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ « 137 » وَقَالُوا هذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لَايَطْعَمُهَا إِلَّا مَن نَشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لَايَذْكُرُونَ اسْمَ اللّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ سَيَجْزِيهِم بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ « 138 »
لغت و اعراب :
قتلَ مفعول مقدّمِ زَيّنَ ، و شركاؤهم فاعل آن است . أرداه : هلاك كرد او را . لَبَسَ عليه الأمرَ - از باب ضَرَب - : مشتبه كرد و مخلوط نمود كار را بر او . حِجر مصدر به معناى مفعول است يعنى محجور و ممنوع . أنعام دوم عطف است به أنعام اول ، و أنعام سوم مبتداست به تقدير « و لهم أنعام » .
تفسير :
وَ كَذَ لِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَآؤُهُمْ
اين آيه نيز به يكى از سنّتهاى شوم و پليد مشركان اشاره دارد و آن كشتن فرزندان دختر و پسر است در برابر بتان به نيت تقرّب و طلب حاجت ، بدان گونه كه قدماى وثنيّين و صابئين انجام مىدادند . و اين مسأله غير از زنده به گور كردن خصوص دختران از ترس فقر يا عار است كه قبيلهء بنىتميم پيش از اسلام مىكردند .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 462
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٦٢