پايانشان انجيليان پذيرندگان محمّد صلى الله عليه و آله و قرآن اويند .
وَ ءَايَةً مِّنكَ وَ ارْزُقْنَا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
يعنى : و نيز اين مائده علامت و نشانهاى از جانب تو بر صدق نبوت و شريعت و كتاب من باشد ؛ و به ما روزى ده و تو بهترين روزىدهندگانى .
قَالَ اللَّهُ إِنِّى مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّى أُعَذِّبُهُ عَذَاباً لَّآأُعَذِّبُهُ أَحَداً مِّنَ الْعَالَمِينَ
يعنى : خداوند در پاسخ به درخواست عيسى گفت : به يقين من نازل كنندهء آن بر شما هستم يعنى ارادهء جدى بر اين احسان دارم ؛ پس اگر بعد از نزول اين مائده كسى از شما كافر شود و دين و كتاب و نبوت تو را نپذيرد ، بىترديد من او را در دنيا و آخرت عذابى مىكنم كه احدى از جهانيان را بدان گونه عذاب نمىكنم ، چرا كه آنها آيه و نشانهاى را كفران كردند كه بر احدى از جهانيان نازل نكردهام .
بدان كه در تفاسير و تواريخ آمده كه چون حواريان درخواست نزول مائدهء آسمانى كردند ، عيسى بن مريم لباس زبر پوشيد و در حال تضرع و زارى به خدا عرضه داشت :
پروردگارا ، از آسمان رحمتت بر ما مائدهاى نازل گردان . در حال ، سفرهاى سرخ رنگ در ميان دو قطعه ابر سفيدرنگ در مرأى و منظر و جلو چشم ملّت فرود آمد و خود در زمين گسترده شد . عيسى از ديدن آن وضع بگريست و از خداوند خواستار شد كه سپاسگزار باشند و اين نعمت وسيلهء عقوبت آنها نگردد .
نوشتهاند كه يهودان نيز بر اين حادثهء عجيب مىنگريستند و مانندش را نديده و نشنيده و نبوييده بودند . عيسى از جاى برخاست ، وضو گرفت و نمازى بس طولانى بخواند و با گفتن كلمهء ( بسم اللَّه خيرالرازقين ) پردهء سماوى را از روى سفره بر كشيد . چشم ناظران به سفرهاى افتاد مملوّ از ماهى سرخ كردهء بدون فلس كه روغن از آن مىچكيد و نمكى در بالاى سر آن و ظرف سركهاى پايين آن و انواع سبزيجات غير از تره در اطراف آن و پنج عدد گردهء نان كه روى آنها زيتون و عسل و روغن و پنير و قطعههاى گوشت نهاده شده بود .
شمعون يكى از حواريان عيسى ، پرسيد : اى عيسى ، اينها از طعام دنياست يا آخرت ؟
عيسى گفت : نه از دنياست و نه از آخرت ، خداوند اينها را به قدرت بالغه و ارادهء خويش
تفسير روان (فارسى) — صفحة 331
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٣١