لغت و اعراب :
اذ متعلّق به اذكر مقدر است . حارَ الثوبَ - از باب نَصَر - : شست و سفيد كرد لباس را ، و حار : خالص و ناب شد . حوارى عيسى : مقربان و خواصّ او .
تفسير :
وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ ءَامِنُواْ بِى وَ بِرَسُو لِى
اين آيه نيز جزء گفتار خداوند به مسيح است . يعنى : اى عيسى بن مريم ، به يادآور زمانى را كه به حواريان وحى كردم ( يعنى به مقربان و ياران خالص تو به وسيلهء خود تو يا پيامبران گذشته و توصيهء آنان به امتشان تا به حواريان برسد ) كه به من و فرستادهء من عيسى بن مريم ايمان آوريد .
مراد از اين وحى و دعوت به ايمان به قرينهء اينكه توجيه خطاب به حواريان و مقربان عيسى و پذيراشدگان با سابقهء ايمان است ، تأكيد بر ثبات بر ايمان و دعوت به تجديد بيعت و بلكه اخذ پيمان مؤكّد به يارى دين خدا و تبليغ انجيل و پيادهكردن آن در جامعه است .
قَالُواْ ءَامَنَّا وَ اشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ
يعنى : حواريان گفتند : ما ايمان آورديم يعنى تصميم بر تقويت ايمان و پياده كردن ميثاق خود گرفتيم ، و تو اى عيسى شهادت ده ، يعنى در دنيا تحمل شهادت كن و در آخرت ادا نما ، كه بىترديد ما تسليمشدگانيم .
إِذْ قَالَ الْحَوارِيُّونَ يَاعِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّماءِ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِن كُنتُم مُؤْمِنِينَ « 112 » قَالُوا نُرِيدُ أَن نَأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ « 113 »
تفسير روان (فارسى) — صفحة 328
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٢٨