تفسير :
[ كفارهء قسم ]
لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِى أَيْمَانِكُمْ وَلكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ الْأَيْمَانَ
يعنى : هرگز خداوند شما را به خاطر سوگندهاى لغو و بدون قصد جدى شما مانند آنچه در ميان مردم متعارف است مؤاخذه نمىكند ، يعنى به شكستن چنين سوگندهايى مؤاخذه نمىكند ، و لكن شما را به خاطر سوگندهاى جدى شما كه با غرض اصيل و ارادهء جدى محكم گشته و سپس مخالفت شده مؤاخذه مىكند ، يعنى هم مؤاخذهء دنيوى و هم مؤاخذهء اخروى .
فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ
يعنى : كيفر دنيوى آن در صورت قدرت و توان عبارت است از دادن طعام به ده نفر فقير از خوراكى متعارف و حد وسط آنچه به اهل و عيال خود مىخورانيد ، و يا پوشاندن آنها يعنى به يك لباس ساتر بدن ، و يا آزاد كردن بردهاى يعنى بردهاى مسلمان . و اين سه قسم به نحو تخيير است .
فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ
يعنى : پس اگر كسى نيافت يعنى توان انجام هيچ يك از سه امر فوق را نداشت ، پس واجب است بر او روزهء سه روز .
ذلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ وَ احْفَظُواْ أَيْمَانَكُمْ
يعنى : تفصيلى كه ذكر شد و براى قَسَم جدّى ، كيفر دنيوى مخيّر و مرتّب تعيين گرديد ، كفارهء تخلّف سوگندهاى شما و حكم شرعى الهى جزايى شماست ، و بر شماست كه حتماً سوگندهاى خود را نگهداريد و با مخالفت و حنث باطل نكنيد .
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ ءَايَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
« كذلك » اشاره به حكم فرعى مذكور است كه نشانهء وجود شريعتى جامع و تامّ است . و « يبيّن » دلالت بر تكرار و استمرار دارد . يعنى خدا مانند اين حكم به تدريج احكام خود را براى شما بيان مىكند كه همه نشانههاى شريعت اوست ، شايد شكر گزاريد .
بدانكه توجّه به چند امر در ذيل اين آيه لازم است :