حركت به سوى ارض مقدسه شد و او با كالب بن يوفنّا همراه نسل بازمانده به سوى بيتالمقدس حركت نمودند ، آنجا را فتح كردند و حكومت دينى تشكيل دادند .
و در اين تاريخ ابهامى است كه قوم موسى پس از امتناع شديد از جنگ ، چرا با آن جدّيت و تحمل زحمات هر روز به سوى بيتالمقدس روانه مىشدند ؟ و ظاهراً در اين سالها و در حال اين سفر نافرجامِ مكرّر بود كه خداوند بر آنها مَنّ و سَلْوى نازل مىكرد و آن سنگ مربعِ مركز انفجار دوازده چشمه را براى آشاميدن آب بر آنها فروفرستاد . و اين امور عجيب از وضع حالات بنىاسرائيل مستبعد نيست ، زيرا معاملهء آنها با پيامبران مرسل خود و شمول الطاف بىكران خدا در حق آنها و مخالفت مكرر و سرسختانهء آنها با اوامر خداوند و ردّ معجزات مكرر و روشن كه به رأىالعين مىديدند از عجايبى است كه در ملت هيچ پيامبرى اتفاق نيفتاده است .
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَاناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الآخَرِ قَالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ « 27 » لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي مَا أَنَا بِبَاسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لَأَقْتُلَكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ « 28 »
[ هابيل و قابيل ]
تفسير :
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَىْ ءَادَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَاناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمَا وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْأَخَرِ
اين آيات پنجگانه حاكى است از داستانى تكاندهنده ، معلول صفت خبيثهء حسد و عدم رضاى انسان به تقدير الهى ، و حادثهاى بس عجيب يعنى مرتكبشدن حاسدى عملى زشت را ، و نشاندادن محسودى در سايهء ترس از خداوند عكسالعمل نيك را ، و گرفتارى حاسد به كيفر دنيا و پشيمانى بىنتيجهء او .