تفسير :
[ احكام وضو و تيمم ]
يأَ يُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَاغْسِلُواْ وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَ امْسَحُواْ بِرُءُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ
يعنى : اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، چون به سوى نماز برخيزيد ، يعنى چون بىوضو بوديد يا از خواب به سوى نماز برخاسته بوديد و خواستيد نماز بخوانيد ، پس بايد وضو بگيريد بدينصورت كه صورت و دستهايتان را تا آرنج به قصد وضو و تحصيل طهارت صغرى براى نماز بشوييد ، و بر سرتان و بر پاهايتان تا بلندى استخوان روى پا مسح بكشيد .
مراد از مسح سر ، مسمّاى كشيدن دست بر جلو آن است با هر جزئى از اجزاى دست و به هر بعضى از ابعاض جلو سر باشد . و « أرجلكم » اگر عطف به وجوه باشد معنا اين است كه پاهاى خود را نيز بشوييد ، و اگر عطف به محلّ « رؤوسكم » باشد كه محلًّا منصوب است معنا اين است كه بر پاهاى خود نيز مسح بكشيد . ولى مقتضاى حسن نظم آيهء شريفه كه دو عضو شسته شود و دو عضو مسح گردد و تصريح ادلّهء قطعيه از روايات اهل بيت وحى عليهم السلام اين است كه عطف به محلّ « رؤوسكم » باشد .
وَ إِن كُنتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُواْ
يعنى : و اگر هنگامى كه به سوى نماز برخاستيد جنب باشيد و غسل جنابت بر عهده داريد پس بايد تطهّر نماييد ، يعنى با شستن تمام بدن به عنوان غسل جنابت براى خود طهارت كبرى تحصيل كنيد و گرنه قيام براى نماز ، لغو و نمازتان باطل خواهد بود .
تا اينجا مفاد آيهء شريفه بيان حكم شخص بىوضو و شخص جنب بود در صورتى كه دسترسى به آب و توان تحصيل طهارت مائيه داشته باشد كه اوّلى بايد وضو بگيرد و دومى بايد غسل جنابت كند ، لكن كيفيت وضو در آيه به تفصيل و كيفيت غسل به اجمال گفته شده . و اما حكم شخص بىوضو و جنب در صورتى كه دسترسى به آب يا توان استعمال آن را ندارد در جملات بعدى ذكر شده است .