مكرّر گذشته است .
وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُواْ اللَّهَ
يعنى : حقيقت اين است كه همهء ملتهايى را كه پيش از شما به آنها كتاب آسمانى داده شده ، از ملت نوح پيامبر گرفته كه نخستين ملت صاحب شريعت و صاحب كتاب آسمانى بود تا ملت ابراهيم و موسى و عيسى ، بلكه همهء آنان را كه كتابهاى آسمانى ديگرى همانند زبور و صحف و مزامير به آنها داده شده ، وصيت كردهايم و شما ملت اسلامى را كه آخرين شريعت و آخرين كتاب آسمانى را داريد وصيت مىكنيم ، كه از خداوند پروا كنيد .
يعنى از غضب و عذاب دنيوى و اخروى او به وسيلهء تقويت ايمان و كوشش در عمل ، پرهيز نماييد .
وَ إِن تَكْفُرُواْ فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِى السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِى الْأَرْضِ
يعنى : و اگر كفر ورزيد ، در اين كه او را انكار كنيد يا براى او شريك انگاريد يا فرستادگان و فرستادههاى او را نپذيريد ، پس آنچه در آسمانها و آنچه در اين زمين است همه از آنِ اوست ، يعنى وجودتان در قبضهء قدرت اوست و مىتواند شما را عذاب كند .
وَ كَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا
يعنى : و خداوند از ازل و هميشه غنى و حميد بوده و هست . غنى است يعنى بىنياز بالذات از همهء موجودات است به اضافهء آن كه همهچيز در وجود و بقاى خود نيازمند بالذات اويند . و حميد به معناى حامد است ، يعنى ستايشكننده ، زيرا ستايش ذات خويش و تعريف همهء موجودات ، بدان گونه كه هستند تنها در توان اوست . و حميد به معناى محمود است ، يعنى سزاوار همهء ستايشهاست ، يا هر چيزى را ستايش كنى در واقع او را ستايش كردهاى .
وَ لِلَّهِ مَا فِى السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِى الْأَرْضِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا
يعنى : و آنچه در آسمانها و اين زمين است علاوه بر ذات خودشان ، از آنِ خداست ، ملك حقيقى او و مالكيت مطلقهاش از آنِ اوست ، و خدا در وكالت كافى است . يعنى همهء عالم وجود را همان گونه كه خود ايجاد نموده تنها خود مىتواند متكفّل امر آن باشد ، نگه دارد و مسلّط شود و تدبير و تصرّف نمايد و در وقت موعود فانى سازد .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 158
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٥٨