لغت و اعراب :
[ رازگويى در جمع ]
نجا الرجلَ - از باب نَصَر - : و ناجاه : سخن سرّى با او گفت . نجوى اسم مصدر است ، و ضمير هُم راجع به ياران طعمه يا مطلق كفّار است . الّا مَن أمر به تقدير الّا نجوى مَن أمر .
تفسير :
لَّا خَيْرَ فِى كَثِيرٍ مِّن نَّجْوَاهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَاحٍ بَيْنَ النَّاسِ
يعنى : در بسيارى از نجواها و رازگويىها و صحبتهاى درِ گوشى منافقان و كفّار خير و فايدهاى نيست ، زيرا آنها غالباً نجواى به باطل و بخل در مال و كارهاى ناپسند و افساد ميان مردم مىكنند ، مگر نجواى كسى كه ديگران را به دادن صدقه و احسانى به مستمندان ، يا هر كار خير و پسنديدهاى ، يا اصلاحى ميان مردم دستور مىدهد .
وَ مَن يَفْعَلْ ذَ لِكَ ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً
يعنى : و هر كس براى طلب رضاى خداوند اين چنين كند و به اين امور امر كند ، ما او را پاداشى بزرگ خواهيم داد .
وَمَن يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِيراً « 115 »
لغت و اعراب :
شاقَّ زيداً : مخالفت و دشمنى كرد با زيد . الرّسول الفلامش عهد خارجى و اشاره به پيامبر اسلام ، يا بدل از مضافٌ اليه است . يعنى مطلق فرستادهء خدا . الهدى يعنى طريق الهداية ، يا به معناى « الحق » است . تَوَلَّى الشىءَ : متصدّى و متصرّف آن شد . وَلّاه الأمرَ : او را متصدّى و قائم به امر نمود . أصلاه النار : داخل كرد او را در آتش ، يا سوزاند او را در آتش .