وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُم مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِن وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذَىً مِن مَطَرٍ أَوْ كُنتُم مَرْضَى أَن تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَاباً مُهِيناً « 102 »
لغت و اعراب :
حَذِرَ الرجلَ و من الرجل - از باب عَلِم - : از او برحذر شد و احتياط نمود . فاذا سجدوا كنايه از « أتَمّوا الصلاة » است . أذى : ناراحتى و آسيب . مالَ اليه : رغبت كرد به او . مالَ عنه : از او برگشت . مالَ فى حُكمه : ظلم و ستم نمود در حكمش . مالَ عليه الدهر : روزگار با حوادث ناگوارش به او روى آورد .
تفسير :
وَ إِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ
اين آيه در كيفيت نماز قصر در حال سفر و ترس از دشمن است آن گاه كه بخواهند با جماعت بخوانند خاصه جايى كه دشمن در خلاف جهت قبله باشد . در اين فرض سپاهيان دو قسمت مىشوند ، گروهى در مقابل دشمن قرار مىگيرند و گروهى پشت سر امام مشغول
تفسير روان (فارسى) — صفحة 130
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٣٠