نهادهايى به منظور ابلاغ و هدايت و امر و نهى تأسيس شود . و تا حال ، همهء اين امور را حوزههاى علميه با كمى امكانات با مجاهدتهاى بليغ انجام دادهاند ، لكن اين عرضهها متناسب با تقاضاها نيست بلكه ولىّ امر شرعى الهى مافوقى لازم دارد با هزينهء كافى و وافى . واللَّه غالب على أمره .
« وَ أُوْلئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »
وجوب وحدت اسلامى
يعنى : آن جامعهاى كه اين امت و گروه را انتخاب مىكنند و آن گروهى كه براى انجام اين امور سه گانه انتخاب مىشوند ، آنهايند كه رستگارند . زيرا بقا و حفظ و نشر و عمل به دين الهى در طول تاريخ در سايهء حركات و فعاليت آنهاست .
« وَ لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَ أُوْلئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ »
تأكيد و تكرار خطاب به مسلمين است . يعنى : شما مانند كسانى نباشيد - يعنى مانند علما و دانشمندان يهود و نصارا - كه پس از آن كه از جانب پيامبر و كتابشان دلايل روشن به آنها رسيد ، يعنى از روى براهين و ادلّه بر حقانيت دين علم پيدا كردند ، متفرّق و مختلف شدند ، يعنى هم از نظر مكان و مسكن از هم جدا شدند و هر يك محيط و منطقهاى را در روى زمين انتخاب نمودند ، و هم از نظر عقايد اصولى و فروع عملى فرقه فرقه شدند . و از اين رو براى آنها عذابى بزرگ است .
معلوم باد كه دأب اين كتاب كريم بر اين است كه هرگاه ملّتى را از حادثهاى با تأكيد بر حذر دارد نشانهء آن است كه واقع مىشود . و از اين رو دربارهء اختلاف ميان امتها از قديمالايام سخن رفته و اين هشدارى است به مسلمين كه اختلاف در ميان آنان نيز انجام مىگيرد و معالاسف مىبينيم كه چنين شده ، زيرا با ارتحال پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اختلاف ظهور كرد به گونهاى كه حكايت از محقّق بودن ريشهء عريق آن از پيش داشت ، و از اين روست كه كار مسلمين به اينجا كشيد كه مىبينيد .
يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إيمانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ( 106 )
وَ أَمَّا الَّذينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفي رَحْمَةِ اللّهِ هُمْ فيها خالِدُونَ ( 107 )
تِلْكَ آياتُ اللّهِ نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِ وَ مَا اللّهُ يُريدُ ظُلْمًا لِلْعالَمينَ ( 108 )
وَ لِلّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي اْلأَرْضِ وَ إِلَى اللّهِ تُرْجَعُ اْلأُمُورُ ( 109 )