« وَهَبْ لَنَا مِن لَدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ »
يعنى : خداوندا ، و ما را از جانب خود رحمتى ببخش - توجه و عنايتى كه ما را در حفظ نعمت موجود و سپس در تكامل آن يارى دهد - زيرا به يقين تويى كه بخشندهء به تمام معنايى ؛ به اندك بهانهاى مىبخشى ، و فوق خواسته و استحقاق مىبخشى ، و در دنيا و آخرت مىبخشى و على الدوام و به نحو ابدى مىبخشى .
« رَبَّنَآ إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَارَيْبَ فِيهِ »
يعنى : پروردگارا ، بدون ترديد تو گردآورندهء همهء مردم براى روزى هستى كه در آن شكى نيست . استعمال اسم فاعل ( جامعُ ) غالباً در مقام حتميت فعل و تصميم جدّى فاعلِ آن است و متعلّق آن « ناس » است كه شامل نخستين فرد مخلوق تا آخرين فرد آينده مىشود . و اطلاق گردآورى به لحاظ آن است كه تمام مصاديق اين نوع كه به تدريج در سطح اين كره از روى زمين به زير خاك رفته و هضم شدهاند نيازمند جمع و گردآورىاند . و اين گردآورى عجيب و محيّرالعقول و فوق انديشهء هر صاحب انديشهاى ، در يك لحظه كه حداكثر آن به « لَمْح العين » يعنى يك چشم برهمزدن تحديد شده ، تحقّق خواهد يافت . و عدم ترديد در وجود چنين روزى نسبت به عقلا و اهل درك و منطق است ، چرا كه آنها هستند كه در نزد آنها ادلّهء نقليه يعنى تصريح انبيا و كتابهاى آسمانى ، و ادلّهء عقليه يعنى حكم قاطع عقل سليم ، پس از اذعان به مبدأ عالم مقتدر ، بر اثبات آن قائم است .
« إِنَّ اللَّهَ لَايُخْلِفُ الْمِيعَادَ »
يعنى : به يقين خداوند هرگز از وعدهء خويش تخلّف نمىكند . چه آن كه هيچ دليل و برهانى بر جواز و امكان تخلّفِ وعده از ذاتى كه مقتدر و عالم و حكيم است قائم نيست .
إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللّهِ شَيْئًا وَ أُولئِكَ هُمْ وَقُودُ النّارِ ( 10 )
كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا فَأَخَذَهُمُ اللّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَ اللّهُ شَديدُ الْعِقابِ ( 11 )
قُلْ لِلَّذينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَ تُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمِهادُ ( 12 )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 332
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٣٢