يعنى در علم اصول و فروع دينى و معارف قرآنى واردند و ريشهدار و متخصّص - مىگويند : ما به متشابه نيز مانند محكمات ايمان داريم ، هر يك از محكم و متشابه از جانب پروردگار ماست هرچند تأويل متشابه را ندانيم . يعنى كارشان نيز همين است كه مانند اهل انحراف در پى اضلال و تأويل طبق هواى خود نمىروند بلكه آن را به محكمات عرضه مىدارند ، اگر ابهامش به بركت محكم رفع شد آن را جزء محكمات مىبينند واگرنه ، علم آن را به خدا واگذار مىكنند .
و بنابر مسلك دوم ، معناى آيه اين است كه تأويل متشابهات را تنها خدا و راسخون در علم مىدانند . و چون راسخون ، مراد و مفهوم همه را مىدانند مىگويند : همه از جانب خداست هرچند طبق حكمت بالغه و مصالح عامّه ، برخى را با عبارتهايى روشن و برخى را با جملاتى مجمل ، بيان داشته است .
« وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُولُوا الْأَلْببِ »
دعاى قرآن
يعنى : اين حقايق و لزوم تسليم در برابر كتاب خداوند را هر چند معناى آن را نداند متذكر نمىشود جز صاحبان مغز يعنى صاحبان عقل سليم و فكر مستقيم .
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهّابُ ( 8 )
رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فيهِ إِنَّ اللّهَ لا يُخْلِفُ الْميعادَ ( 9 )
تفسير :
« رَبَّنَا لَاتُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا »
اين آيه دعايى است شريف و پرمحتوا و انشاى خداوند از جانب كسانى كه اين كتاب را پذيرفته و روحشان در برابر محكمات و متشابهات آن تسليم است . و در واقع دعايى است به عنوان تعليم همهء مؤمنان و سالكانِ الى اللَّه كه نياز به يارى دارند . يعنى : پروردگارا ، دلهاى ما را پس از آن كه هدايت كردى و بهسوى پذيرش دين و كتاب آسمانيت و خاصه تسليم در مقابل محكمات و متشابهات آن راهنما شدى هرگز از اين راه منحرف مساز . يعنى مگذار كه شيطان و نفس ، ما را به انحراف كشانند .